حنبلى در كتاب « الفرقان بين اولياء الشّيطان واولياء الرحمان » گفته كه : آنچه روايت كرده‌اند از پيغمبر كه شاعرى در خدمت آن حضرت شعرى خواند پس حضرت آنقدر وَجدْ نمود كه ردا از دوش مباركش افتاد ، پس اين حديث دروغ است به اجماع اهل علم . وحديث دروغتر از آن اين است كه بعضى روايت كرده‌اند كه حضرت پاره پاره نمود آن را ، و اين كه حضرت جبرئيل پاره‌اى از آن را گرفت و بر عرش آويخت . پس اينها و امثال اينها از جملهء چيزهائى است كه كسانى كه حضرت رسالت را شناخته‌اند مىدانند كه اينها همه دروغ است ، و بر آن حضرت بسته‌اند ، تمام شد كلام ابن تيميه « 1 » . و احاديث عايشه ظاهر است كه از طريق اهل سنّت است و از موضوعات عايشه است‌به جهت اظهار اختصاص محبّت آن حضرت است نسبت به عايشه از ساير زنان هر چند كه آن حركات منافى عادت ورتبه وجلالت شأن پيغمبرى باشد ، ومستلزم قدح در خوبى وعدالت او گردد وسنّيان اين اخبار موضوعه را بر سبيل اذعان نقل مىكنند وشرم از خدا ورسول نمىكنند كه شايد نفعى به خلفاى ثلاثه وعايشه وامثالهم رساند ، ومضايقه ندارند كه موجب

--> ( 1 ) - الفرقان بين اولياء الشيطان واولياء الرحمن : 33 .